Artikelen

Trial Weekend Enschede; 13, 14 en 15 mei 2016

P1020946.JPG
Dit jaar was het geen dagrit, maar een weekendrit. Joost was de organisator van het geheel. Al vroeg was het idee geboren om trial te gaan rijden. De plaats was Enschede en gezien de lange aanloop en een interessante aanbieding van het Hampshire hotel De Broeierd, werd al snel besloten om er een weekend van te maken. Dag heen, een dag trial rijden en een dag weer terug. Het trial terrein lag op loopafstand van het hotel en dus was de deal snel gemaakt.
De 8 deelnemers, te weten Joost, Penny, Cees, Dennis, Erik, Arno, Arnout en EricR, vertrokken om 09.00 uur, als vanouds vanaf Speedservice Motorshop aan de Guido van Gazellelaan te Bergen op Zoom. Iedereen had het onderwerp “wat mee te nemen?” op de agenda staan. Want ja, het werd zo’n typisch Hollands weekend; weg met zomers weer en terug met guur herfstweer.

Lekker op weg, totdat we tussen Breda en Dost vastliepen op een afsluiting. De verkeersregelaar was niet van zins om ons een paar honderd meter tegen het verkeer in te laten rijden, net als de fietsers. Dus ff om, zo’n 8 km lus om bij Dost uit te komen. Ach een kleinigheidje houd je altijd en de koffie was niet ver weg. Bij Bistro Robben in Ulvenhout werd er koffie en appelgebak genuttigd. En deze keer niet de welbekende punt, maar een echt eigen gemaakt rond appeltaartje.

 
Hup, weer in het zadel en door de Brabantse dreven naar het oosten, waar in Gennep de lunch wachtte. Erik moest wel een halsbrekende toer uithalen om onze Joost op het juiste pad te houden, maar dat lukte. Bij het Geveltje heerlijke broodjes genuttigd en het schouwspel van een water happende ...shire terriër bewonderd.

 

De volgende etappe leidde door Duitsland. Wie dat verzonnen had, die wist niet wat er te wachten stond. Files, stoplichten, omleidingen en noch eens files. Zelfs een stukje Autobahn om op te schieten gaf geen soelaas. Tot overmaat van ramp moest ons Penny in een asielzoekersopvanghuis (scrabblewoord) haar heil zoeken om een lossing te doen op een mannen-WC, waar een onbeschrijfelijke wanorde heerste. Wel waren er lichtpuntjes; Arno kon in het nabijgelegen tankstation een ijsje nuttigen en de benzine was goedkoop. Al met al toch een heel gedoe, en …………. Cees werd beticht van onwettelijke en onstuimig gedrag tijdens het vinden van de oplossingen op de wegen in Duitsland. Maar ja, adel verplicht!
De “Fris van Cees” op de laatste etappe naar het hotel werd niet overgeslagen.

 

Daarna nog 30 km en we waren in Enschede. Aldaar aangekomen, werden de kamersleutels verdeeld door Joost. Helaas voor sommigen zat er geen verrassing in de verdeling.
Het terras op en het eerste bier genuttigd. Ook op het terras gedineerd, d.w.z. de eerste twee gangen. Het dessert werd binnen geserveerd, aangezien de temperatuur redelijk gezakt was.
Bij het opdienen van de kaasplankjes werd de act “wie heeft welke kaas” opgevoerd door Dennis en Erik, met medewerking van Penny en de serveerster. Grote hilariteit.
Ook werd er heftig gedebatteerd en gesuggereerd omtrent het fenomeen “ei”, hetgeen toch een alledaags product zou kunnen zijn.
Naast ons aan de desserttafel zaten 2 Amerikanen van achter in de 50, waarvan er één van oorsprong een Nederlander was die op 10-jarige leeftijd met zijn ouders was geëmigreerd en getrouwd was met een Duitse. Het waren HD-rijders. Wij waren motorrijders! Reactie vanuit de VS: Fuck you. Lachen man. En we kregen wat aangeboden; iets wat op jenever leek. De meeste van ons vonden het te bijzonder en lieten het staan. Er was echter iemand onder ons die dat zonde vond. Het was diezelfde persoon, die nadat de meesten al naar kooi waren gegaan, nog even bleef hangen en gezellig met de Amerikanen nog het e.e.a. nuttigde.

De volgende ochtend kregen we het relaas voorgeschoteld:
Het nuttigen van de versnaperingen had op de die-hard een dusdanige uitwerking gehad, dat zijn talenten als klusjesman ten tonele moesten worden gevoerd tijdens de nachtelijke uren. Termen die passeerden waren scoopen, bad, glad, harde stukjes, siffon, toilet, bed, toilet, prullenbak, dweilen, water, weet-ik-niet-(meer), waar is boven …. en onder, netjes achterlaten en nog wat andere superlatieven.

Na deze, althans voor sommigen, enerverende nacht, togen we na een overdadig ontbijt lopend richting het trial parcours. We werden verwelkomd door Bjorn en Jeroen onder de noemer “jullie zijn op tijd!”, hetgeen een soort van unicum bleek te zijn.
Na koffie en een korte introductie liepen we route 1 en 2 af. Motoren klaar (niet allemaal)

  

en gaan met die banaan. Iedereen op Joost na, nam route 1; de makkelijkste. Joost begon direct aan route 2. Na een update gingen sommigen een deel van route 2 proberen en Joost beet zich vast in het zonder voetje aan de grond rond gaan van route 2.
Alhoewel het slechts rond de 13 graden was, had niemand het koud. Sterker nog, de meesten toerden uiteindelijk rond in T-shirt. Na de lunch, die vooral functioneel was, de volgende update en rond gingen we weer. Route 3 werd nog aan Joost voorgesteld als de volgende uitdaging. En ja hoor, hier ook na enige tijd feilloos rond. Niemand anders heeft dit geprobeerd. Moeilijk zat, dat andere.

P1020955.JPG
Valpartijen werden nauwelijks genoteerd. Lichte gevallen waren er wel. Bij één geval is bekend, dat er nogal wat zand uitgeklopt moest worden in de paddock. Maar wat heeft de daar bevestigde veiligheidscamera allemaal geregistreerd?
Rond 2 uur arriveerden er een bedrijfsuitje en een vrijgezellen club als aanvulling op het dagprogramma. Voor ons was dat min of meer einde oefening. Niet omdat we geen conditie hadden of zo, maar gewoon ……. ’t Is goed en het bier lonkt. Vandaar. Of toch niet? Joost kon er geen genoeg van krijgen en kreeg zelfs een nieuwe uitdaging in de vorm van parcours 4. Hum … dat was Joost zelfs te gortig. Voetje hier en daar aan de grond om goed rond te komen. Het is uiteindelijk niet helemaal gelukt, maar genoten heeft hij wel.
Onder het genot van een biertje werd zo rond 17.30 de BBQ aangestoken. Rijkelijk veel vlees, salades en andere ingrediënten. Smaakte goed. Na de pot goed eer te hebben aangedaan retour naar het Hotel. Douchen en bij de open haard bijkomen van alle belevenissen. Iedereen gaat vroeg, zeker voor 23.00 uur, naar kooi. Moe maar voldaan.
O ja, nog één ding en het gaat weer over een hond. Bjorn heeft een Labrador die heel goed onder appél staat. Het beest verzamelt pylonen, lege flessen en blikjes en zelfs de helm van de baas. Hij levert ze ook keurig af in de afvalbak, krat of aan de voeten. Maar het meest bijzondere is, dat hij naast zijn baas een parcours aflegt op hoge snelheid. Ze kennen elkaar zo goed, dat dat zonder enige aarzeling of bijna botsing gebeurt. Magnifiek!

De volgende dag na weer een uitgebreid ontbijt op pad voor de rit naar huis. Droog weg, maar alras natte wegen en een beetje regen. Al met al viel dat achteraf zeker mee. Alleen bij Raamsdonkveer een flinke bui. Wat wel tegen viel was de temperatuur. Hoogst gemeten 12,5 en laagst 7,5 graden. Niet om te zeggen “lekker temperatuurtje”. Bijkomen deden we tijdens de koffie in Zevenaar en de lunch bij Karel in Heusden. Afgesloten werd de dag in het Strandhuys in Bergen. En …….. we waren er allemaal bij, hetgeen in de historie van TeT een unicum mag heten. Chapeau!


De kwalificaties van deze activiteitenrit waren:

1. Prima naar de zin.
2. Heb nog iets geleerd.
3. Als je nu nog geen rotondes kan rijden ………
4. Wel veel rechtdoor.
5. Nederland drempelland.
6. Ging wel allemaal netjes. (Behalve Cees dan).
7. Bijzonder goed georganiseerd.
8. Brabants landschap is toch wel mooi.

Nogmaals Joost bedankt voor de puike organisatie van deze bijzonder geslaagde activiteitenrit!

 

Kort Weekend mei 2015

Voor de 1e keer in de geschiedenis van MTC-TeT werd er een kort weekend georganiseerd op 2 en 3 mei 2015. De bestemming was de Loft van Groenedijk in Oudenburg (B). Voor sommigen een déja vu, voor de meeste deelnemers compleet nieuw.

img 20150502 082042

Op zaterdagochtend verzamelen zich 9 deelnemers bij Speedservice. Hans heeft op special verzoek de koffie vroeg aangezet. Allereerst moet de nieuwe brommer van Arno bewonderd worden. Jawel, de avond daarvoor opgehaald; een KTM 1290 Adventure. Nadat Arno nog wat broodnodige ervaringen met Joost heeft uitgewisseld, vertrekken 2 Yam's, 2 Beemers, 3 KTM's en 2 Duc's, waaronder die van onze enige vrouwelijke deelnemer Penny, naar België.

Na de eerste kilometers moet Arno's KTM getest worden op een kasseienstrook achter het Markiezaatsmeer. Voor Arno wel aardig, maar voor een hard afgeveerde Duc toch niet zo'n pretje. Maae à la, een kleinigheidje houd je altijd.

TeT-weekend 2014

Vrijdagmorgen 12 september vertrokken 10 leden richting Dodenau.

Wel erg vroeg 08.00 uur, en dan nog uitnodigen voor een kop koffie vooraf. Je moet wel lef hebben.

Goed nieuws dat Ronald v.H. er weer bij was. Ook was er een echte fotograaf (Albert) mee en een nieuw lid Erik (alweer een?).

De rit was goed en snel, want om 15.30 uur waren we bij ons onderkomen.

Maar wat schets onze verbazing? Geen kamers beschikbaar! "Der Arnold" had in het Duits gecommuniceerd, maar niet alles was goed begrepen door onze Dennis.

Maar ....... we kregen geen kamers, maar een heel huis!

Tjeminee, dat was wat. Er werd een heuse slaapkamerverdeling opgemaakt naar gebruikelijk inzicht; snurkers bij snurkers, vroege vogels bij vroege vogels, alleen op alleen, etc.

Ontbijt en diner waren wel in het hotel, inclusief een BBQ met veel worst.

Na een gezellige avond, de volgende dag de toerrit gemaakt. Helaas waren de weergoden ons niet helemaal goed gezind. Het noopte zelfs Erik R. en Arno(ld) de route in te korten. Jammer, want de laatste 2 uur van de tocht kon iedereen zich droog laten waaien, inclusief de voeten van de nieuwe Erik. Ook het Duitse begrip "Leitplanken" werd uitgeprobeerd door Peter. En (gelukkig) met succes.

En de rit zelf was weer heel goed gepland!

De zondag weer richting NL. Niet zo vroeg gestart als op de heenreis, want de avond daarvoor waren er enkelen fel doorgegaan op alkoholische versnaperingen. Alhoewel sommigen dus brak aan de zondag begonnen, waren we wel om 16.30 uur weer in Bergen.

Al met al weer een weekend in oude stijl en zonder noemenswaardige makken.

NB: Elke gelijkenis met een werkelijk persoon of gebeurtenis berust op louter toeval en de auteur kan hiervoor niet aansprakelijk worden gesteld.

3 dagen Moezel (Web en Junior TeT)

De grote dag is aangebroken... D'n Web-TeT (ikke dus) en zoonlief (Junior TeT) gaan met d'n motor 3 dagen op pad.

We rijden dag 1 naar het plaatjes Zell (aan de Moezel), dag 2 gaan we een schitterende route rijden (zie hieronder) om dag 3 weer op het gemakje terugte rijden. We slapen in het beroemde motorhotel "Gasthaus Pinocchio".

De motor is bepakt, alles past in de tanktas en beautycase en we zijn klaar voor vertrek.

alt

Vervolg:

We zijn weer thuis en wat hebben we genoten. Zulke mooie wegen (ik waande me weer in de Vercors, het is alleen veel dichterbij haha). Het hotel was super, weer fantastisch en de wegen bijna perfect, omdat het allemaal lastig is om te omschrijven hier een paar korte filmpjes :

Ons uitzicht:

Favoriet stukje weg: 

Nog een stukkie omhoog: 

Stukkie omlaag: 

Stukje met glooiende wegen: 

Glooiend en dan afdaling: 

Moezelstraat: 

De sterke verhalen vertel ik jullie wel bij de volgende TeT-Borrel hahahahaha

TeT Weekend 2012

Verslag weekend rit van 21/22/23 september 2012

Iedereen keurig op tijd bij Fireplace voor de Pinokkio-rit, alias de Moezel.

Goed weermaar een beetje koudTja, en dat bleek een reden voor “Ronald de oude” om ergens bij Hasselt te besluiten om terug te keren naar Bergen. Althansdat nemen we aanaangezien hij daar genoeg openhaarden heeft om zich aan te warmen.

1e stop was geen koffie maar benzineWel tevens een plas-stop. En een bijzondere, want bij welke pomp mag je gebruik maken van het privé domein.Daarna de hoek om en koffie.

De lunch werd genuttigd met Strammer Max op de grens van Duitsland en België.

Via mooie wegen richting ons hotel, waarbij diegene die niet achter detoerplanner blevengetrakteerd werden op een “OEI”-belevingbij het nemen van een bochtig stuk . Aangekomen bij ons hotel werden we uitbundig opgevangen (hoe wisten ze dat wij het waren?) door dames van het hotel. Parkeren was geen probleem; netjes in de garage. 

Kamers was ff wennen, zeker voor mensen met een zakelijke inslag. Maar ach, het is voor 2 nachten en het is goedkoop en schoon. Dat laatste is zeker belangrijk.

Na het bier en de wijn, op het drijvende terras, een heerlijke maaltijd genoten. Lof en dan bedoel ik geen Brussels lof. Flink getetterd op die avond, maar iedereen was toch op tijd gaan slapen, aangezien de crew de volgende ochtend toch redelijk okselfris aan de dagrit begon. O ja, enkele onder ons hadden zich die avond aan Karaoke gewaagd en hadden daar ’s morgens nog last van. Ook vermeldenswaard is dat sommige van onze jonge jagers tot de slotsom waren gekomen, dat de doelgroep van vrouwen toch aan het ouder worden was. Vreemd om gewaar te worden, dathet betreffende wild meldt, dat ze oma zijn, enz. enz. Wellicht toch iets aan de buiken doen en vooral soigneren. Het uiterlijk is belangrijk. Nietwaar?  

Er was, zowel bij aanvang als tijdens de rit de volgende dag, de nodige consternatie over de lengte en de duur van de rit. Al met al waren we op tijd terug voor de overdekte stalling. Ook voor diegene, die na afloop nog ff de berg op en af hebben geracet.

De dagrit zelf was perfect, zowel qua weer als route. Slingers overal en heerlijke luchten. Alleen soms geeft de Garmin weggetjes aan, die niet altijd even gelukkig zijn. De Ronald die gebleven was, viel helaas om bij een kruising op een ongelofelijk steil en smal weggetje. Gelukkig zonder noemenswaardige schade. Gek was wel dat hij naar links omviel en dat er rechts iets mankeerde. Joost is dan de mecanicien onder ons en tijdens de koffiepauze heeft Joost een en ander keurig gerepareerd, mede dankzij de gereedschapskoffer op de Duc van Dennis. Onze toerplanner is een heilige volger van zijn Garmin, want een “Umleitung” wordt pas echt, als we niet verder kunnen. Maar dat heeft ook zijn charme.

Wijn, bier en eten smaakten die avond weer buitengewoon en hoe raar het ook mag klinken, getetterd werd er die avond niet zoveel. Sommige onder ons lieten het bier soms voor gezien en begonnen Ice-Tea en Cola te drinken.

Na wederom een smaakvol ontbijt, werd het weer tijd om huiswaarts te keren. Huis (of thuis) heeft een bijzondere aantrekkingskracht op sommige onder ons. Voordat we koffie kregen, waren we al dik 3 uur onderweg en verder was er nog tijd om 2 keer een tank-stop, annex plas-stop in te lassen.

Het eind van de rit heeft ondergetekende niet meegemaakt, in die zin, dat hij afslag 31 heeft genomen bij Hasseltom nog een bezoek af te leggen bij vrienden in Uden.

“Last but not least” wordt nog gemeld, dat de enige dame (Penny) onder ons zich kranig heeft geweerd en van sommige complimenten kreeg, dat het heerlijk was om achter haar te rijden. De swung waarmee ze die kleine Duc de sporen weet te geven, is een lust voor het oog.

Op naar laatste rit van het jaar.

Met de vriendelijke groeten van Cees J. alias motormuis, die weer heeft genoten van een aantal dagen motorrijplezier.

Facebook Like Button