Artikelen

Kort Weekend mei 2015

Voor de 1e keer in de geschiedenis van MTC-TeT werd er een kort weekend georganiseerd op 2 en 3 mei 2015. De bestemming was de Loft van Groenedijk in Oudenburg (B). Voor sommigen een déja vu, voor de meeste deelnemers compleet nieuw.

img 20150502 082042

Op zaterdagochtend verzamelen zich 9 deelnemers bij Speedservice. Hans heeft op special verzoek de koffie vroeg aangezet. Allereerst moet de nieuwe brommer van Arno bewonderd worden. Jawel, de avond daarvoor opgehaald; een KTM 1290 Adventure. Nadat Arno nog wat broodnodige ervaringen met Joost heeft uitgewisseld, vertrekken 2 Yam's, 2 Beemers, 3 KTM's en 2 Duc's, waaronder die van onze enige vrouwelijke deelnemer Penny, naar België.

Na de eerste kilometers moet Arno's KTM getest worden op een kasseienstrook achter het Markiezaatsmeer. Voor Arno wel aardig, maar voor een hard afgeveerde Duc toch niet zo'n pretje. Maae à la, een kleinigheidje houd je altijd.

Door het Zeeuwse landschap naar de Westerschelde. In colonne door de tolpoort volgens de nieuwe contributiemethode. Na het nodige gebrom in de tunnel, in Terneuzen (letterlijk) op zoek naar de koffie. Namelijk Terneuzen is voor 11.00 uur niet open. Zelfs niet op zaterdag in het toeristenseizoen. Maar de welwillende uitbaatster van "Café de Haan" in de Nieuwstraat heeft gevoel voor omzet en serveert café filtre en hete chocolademelk. Gezellie.

Verder door een stukje Zeeuws-Vlaanderen naar West-Vlaanderen. Nooit geweten dat je daar ook heerlijk kunt toeren. Onderweg komen we op een gegeven moment veel wandelaars tegen, die vooral ons tempo drukken. Ook opvallend: Duitse legereenheden aan de wandel onder het Duitse vaandel en strijdliederen. Toch wel bijzonder zo vlak voor 4 en 5 mei.

Aldus gearriveerd in Damme, waar de lunch wordt genuttigd op he terras van "Smulkroeg ter Kloeffe" onder het genot van pannekoeken, ommelets en 1x brood.

Verder door het fraaie landschap en rond 16.00 uur aangekomen bij de loft. Hartelijk welkom geheten door de (museum)eigenaar. Na het stallen van de motoren in het museum wordt het welkomstdrankje genuttigd. BIER. Blijkbaar valt het bier bij sommigen zo in de smaak, dat nog voor het avondeten, er meer dan een gezellige stemming ontstaat. Veel lachen om zotheid, stomme praat en motoren.

Naast het drinken van bier, houden Joost en Cees J. zich bezig met ene Frank, die een Bobber bezit. Een wel heel bijzondere HD waaraan Frank 5 jaar heeft gewerkt. De bobber is een samenstel van een panhead en een knuckle head. Ook het oorlogsverleden is in de fiets verwerkt door een handgranaat in de kickstarter te verwerken (WOII) en poppeys (klaprozen WOI) op het balhoofd te plaatsen.

Zo tegen de avond loopt de loft echt vol. Veel Engelsen op Harleys en ook nog twee NL-ers op een 2-takt CZ, respectievelijk een Jawa. Een gezellige boel.

Het diner bestaat uit magnetronvoedsel volgens het principe "LOOK 'N COOK". Zeker niet onaardig ............................. voor 1 avond.

img 2202

Na het diner wordt het kampvuur ontstoken. Gaaf en lekker warm.

Na het diner ontstaat aan een van de zijde van de tafel een nogal serieus gesprek, wat duurt tot ver na het vallen van de avond. Ondergetekende  is de eerste die naar kooi gaat. Niet om rustig te gaan slapen, want daar is geen reden voor. Het gehele onderkomen is nogal gehorig en "onze" kamer ligt pal naast het restaurant annex podium.

De 'echte vrienden' Dennis en Erik

img 2196img 20150503 004846

sluiten de avond af met een nachtelijke fotosessie in het museum/parking. Twee van die giecheltrutjes, die, ook eenmaal op de kamer, het gegiebel, ondanks de nodige ssssstttt's, niet kunnen onderdrukken.

De volgende ochtend is iedereen toch wel redelijk vroeg bij de pinken. Douchen met koud, hoogstens lauw water, valt diegenen  ten dee, die  daar de moed voor hebben. NB: De douches en toiletten zijn buiten de kamers, maar wel overdekt.
Ontbijt is prima. Zelfs verse, zelf te persen, sinaasappelsap is voorhanden. Wel alles zelf doen, net als bij het diner.

Als we vertrekken is het overwegend droog. Dennis gaat rechtstreeks naar huis om voor hem moverende redenen. De resterende 8 toeven onder leiding van Erik richting Oostende. Verder langs de kust omhoog richting NL. Bij Zeebrugge gaat het niet zo goed. Een enkeling wordt er zelfs dronken van, van het alsmaar ronden van een rotonde. Genoeg afslagen, maar welke is het nu? Toch gevonden en alras komen we bij onze koffie/pleisterplaats "' t Hespekotje" aan.

Tijdens de koffie ontstaat  een geanimeerd gesprek over regenkleding al dan niet aantrekken. Het laatste stuk naar de koffie was het gaan regenen en ook nu komt het af en toe gestaag naar beneden. Eensgezind (was dat zo?) regenkleding aan en hup, op naar NL. Marcel wordt het uiteindelijk te veel en besluit alsnog de snelste route naar huis te nemen. Toen waren er nog 7!

Na achter de Westerschelde gereden te zijn, komen we via Breskens wederom in Terneuzen aan. Het is al middag, dus komen we aan onze lunchtrekken in de "Westbeer".

Het resterende deel van de rit is nagenoeg droog en verloopt via "snelwegen vermijden". Om 17.00 uur is iedereen weer veilig thuis.

Alles overziend is het een zeer fraaie rit geweest.

De volgende bijzonderheden mogen echter NIET ontbreken:

1) Arno was er de HELE rit bij.
2) Dat gegorgel en terugslaan van Penny's Duc, is voor de één (Peter) een ramp en voor de ander (Cees J.) een genot.
3) Robin rijdt op canvas. Heel dapper en niet eens zo langzaam.
4) KTM's hebben een Rotax-blok. Ook Cees J. zijn Beemmer heeft een Rotax-blok. Is Cees J. nu een KTM-rijder, of zijn de anderen BMW-rijders. We houden het op KTM!

img 2368

"Last but not least" nog de volgende persoonlijke opmerking:

Motorrijders claimen, dat ze vrijheid ervaren met motorrijden en hun hoofd leeg kunnen maken. Mijn vraag: Hoe rijmen ze dat met het feit, dat ze via 'blue tooth' de telefoon kunnen horen, muziek kunnen luisteren en andere media mogelijkheden kunnen benutten?

TeT-weekend 2014

Vrijdagmorgen 12 september vertrokken 10 leden richting Dodenau.

Wel erg vroeg 08.00 uur, en dan nog uitnodigen voor een kop koffie vooraf. Je moet wel lef hebben.

Goed nieuws dat Ronald v.H. er weer bij was. Ook was er een echte fotograaf (Albert) mee en een nieuw lid Erik (alweer een?).

De rit was goed en snel, want om 15.30 uur waren we bij ons onderkomen.

Maar wat schets onze verbazing? Geen kamers beschikbaar! "Der Arnold" had in het Duits gecommuniceerd, maar niet alles was goed begrepen door onze Dennis.

Maar ....... we kregen geen kamers, maar een heel huis!

Tjeminee, dat was wat. Er werd een heuse slaapkamerverdeling opgemaakt naar gebruikelijk inzicht; snurkers bij snurkers, vroege vogels bij vroege vogels, alleen op alleen, etc.

Ontbijt en diner waren wel in het hotel, inclusief een BBQ met veel worst.

Na een gezellige avond, de volgende dag de toerrit gemaakt. Helaas waren de weergoden ons niet helemaal goed gezind. Het noopte zelfs Erik R. en Arno(ld) de route in te korten. Jammer, want de laatste 2 uur van de tocht kon iedereen zich droog laten waaien, inclusief de voeten van de nieuwe Erik. Ook het Duitse begrip "Leitplanken" werd uitgeprobeerd door Peter. En (gelukkig) met succes.

En de rit zelf was weer heel goed gepland!

De zondag weer richting NL. Niet zo vroeg gestart als op de heenreis, want de avond daarvoor waren er enkelen fel doorgegaan op alkoholische versnaperingen. Alhoewel sommigen dus brak aan de zondag begonnen, waren we wel om 16.30 uur weer in Bergen.

Al met al weer een weekend in oude stijl en zonder noemenswaardige makken.

NB: Elke gelijkenis met een werkelijk persoon of gebeurtenis berust op louter toeval en de auteur kan hiervoor niet aansprakelijk worden gesteld.

TeT Weekend 2012

Verslag weekend rit van 21/22/23 september 2012

Iedereen keurig op tijd bij Fireplace voor de Pinokkio-rit, alias de Moezel.

Goed weermaar een beetje koudTja, en dat bleek een reden voor “Ronald de oude” om ergens bij Hasselt te besluiten om terug te keren naar Bergen. Althansdat nemen we aanaangezien hij daar genoeg openhaarden heeft om zich aan te warmen.

1e stop was geen koffie maar benzineWel tevens een plas-stop. En een bijzondere, want bij welke pomp mag je gebruik maken van het privé domein.Daarna de hoek om en koffie.

De lunch werd genuttigd met Strammer Max op de grens van Duitsland en België.

Via mooie wegen richting ons hotel, waarbij diegene die niet achter detoerplanner blevengetrakteerd werden op een “OEI”-belevingbij het nemen van een bochtig stuk . Aangekomen bij ons hotel werden we uitbundig opgevangen (hoe wisten ze dat wij het waren?) door dames van het hotel. Parkeren was geen probleem; netjes in de garage. 

Kamers was ff wennen, zeker voor mensen met een zakelijke inslag. Maar ach, het is voor 2 nachten en het is goedkoop en schoon. Dat laatste is zeker belangrijk.

Na het bier en de wijn, op het drijvende terras, een heerlijke maaltijd genoten. Lof en dan bedoel ik geen Brussels lof. Flink getetterd op die avond, maar iedereen was toch op tijd gaan slapen, aangezien de crew de volgende ochtend toch redelijk okselfris aan de dagrit begon. O ja, enkele onder ons hadden zich die avond aan Karaoke gewaagd en hadden daar ’s morgens nog last van. Ook vermeldenswaard is dat sommige van onze jonge jagers tot de slotsom waren gekomen, dat de doelgroep van vrouwen toch aan het ouder worden was. Vreemd om gewaar te worden, dathet betreffende wild meldt, dat ze oma zijn, enz. enz. Wellicht toch iets aan de buiken doen en vooral soigneren. Het uiterlijk is belangrijk. Nietwaar?  

Er was, zowel bij aanvang als tijdens de rit de volgende dag, de nodige consternatie over de lengte en de duur van de rit. Al met al waren we op tijd terug voor de overdekte stalling. Ook voor diegene, die na afloop nog ff de berg op en af hebben geracet.

De dagrit zelf was perfect, zowel qua weer als route. Slingers overal en heerlijke luchten. Alleen soms geeft de Garmin weggetjes aan, die niet altijd even gelukkig zijn. De Ronald die gebleven was, viel helaas om bij een kruising op een ongelofelijk steil en smal weggetje. Gelukkig zonder noemenswaardige schade. Gek was wel dat hij naar links omviel en dat er rechts iets mankeerde. Joost is dan de mecanicien onder ons en tijdens de koffiepauze heeft Joost een en ander keurig gerepareerd, mede dankzij de gereedschapskoffer op de Duc van Dennis. Onze toerplanner is een heilige volger van zijn Garmin, want een “Umleitung” wordt pas echt, als we niet verder kunnen. Maar dat heeft ook zijn charme.

Wijn, bier en eten smaakten die avond weer buitengewoon en hoe raar het ook mag klinken, getetterd werd er die avond niet zoveel. Sommige onder ons lieten het bier soms voor gezien en begonnen Ice-Tea en Cola te drinken.

Na wederom een smaakvol ontbijt, werd het weer tijd om huiswaarts te keren. Huis (of thuis) heeft een bijzondere aantrekkingskracht op sommige onder ons. Voordat we koffie kregen, waren we al dik 3 uur onderweg en verder was er nog tijd om 2 keer een tank-stop, annex plas-stop in te lassen.

Het eind van de rit heeft ondergetekende niet meegemaakt, in die zin, dat hij afslag 31 heeft genomen bij Hasseltom nog een bezoek af te leggen bij vrienden in Uden.

“Last but not least” wordt nog gemeld, dat de enige dame (Penny) onder ons zich kranig heeft geweerd en van sommige complimenten kreeg, dat het heerlijk was om achter haar te rijden. De swung waarmee ze die kleine Duc de sporen weet te geven, is een lust voor het oog.

Op naar laatste rit van het jaar.

Met de vriendelijke groeten van Cees J. alias motormuis, die weer heeft genoten van een aantal dagen motorrijplezier.

3 dagen Moezel (Web en Junior TeT)

De grote dag is aangebroken... D'n Web-TeT (ikke dus) en zoonlief (Junior TeT) gaan met d'n motor 3 dagen op pad.

We rijden dag 1 naar het plaatjes Zell (aan de Moezel), dag 2 gaan we een schitterende route rijden (zie hieronder) om dag 3 weer op het gemakje terugte rijden. We slapen in het beroemde motorhotel "Gasthaus Pinocchio".

De motor is bepakt, alles past in de tanktas en beautycase en we zijn klaar voor vertrek.

alt

Vervolg:

We zijn weer thuis en wat hebben we genoten. Zulke mooie wegen (ik waande me weer in de Vercors, het is alleen veel dichterbij haha). Het hotel was super, weer fantastisch en de wegen bijna perfect, omdat het allemaal lastig is om te omschrijven hier een paar korte filmpjes :

Ons uitzicht:

Favoriet stukje weg: 

Nog een stukkie omhoog: 

Stukkie omlaag: 

Stukje met glooiende wegen: 

Glooiend en dan afdaling: 

Moezelstraat: 

De sterke verhalen vertel ik jullie wel bij de volgende TeT-Borrel hahahahaha