|
Hoe het toch nog goed kwam met de monsterrit van 2012.
07.50 uur kom ik aan bij Fireplace. Niemand! Vreemd. Ff mijn SMS checken en jawel een bericht wat leest: Afgelast! Bericht terug aan de boodschapper, die repliceert met “Sorry”.
Tja, wat nu.
Ik hoor een brom. Remco. Die loopt leeg in de trant van: Jet leg, 5 paracetamols, motor apart wezen halen, geen pas, enz., enz. Ondertussen is ook Michael met zoon Noah gearriveerd. Toch maar ff de’n Erik bellen. Ik tegen de’n Erik: Ik heb toch beloofd, dat het na Hasselt droog zou zijn, en wij die er zijn willen wel, maar hebben geen route. Dus we dachten dat de’n Erik als liefhebber wel te porren zou zijn om als gids te dienen. De’n Erik meldt: Ik mot ff bellen.
Wat gebeurt? Een paar tellen later staat Dennis bij ons. Discussie volgt over buien en radars en er wordt beslist om toch te gaan rijden. Nog wat rondbellen en zo gebeurt dat er 6 rijders en 1 duo alsnog de monsterrit aangaan.
Alles wat hierna gebeurt is alleen maar positief, op 1 ding na. Maar dat vertel ik later.
Om 08.35 vertrekken we richting het oosten. Het wordt qua temperatuur en weer steeds beter.
Bij de koffie met vlaai zitten we op het terras tegenover een kerk die uitgaat. Geen plu gezien.
De route door Limburg, zowel Nederlands als Belgisch, heeft alles; smalle wegen, brede wegen, korte bochten, lange bochten, helling op helling af, maar allemaal droog. Zien kastelen, torens, wijds landschap, bossen, molens, wielrenners, enz. Teveel om op te noemen.
Tijdens de lunch lijkt er toch iets te keren. Diep donkere wolken en spetters. Achteraf, slechts een minimale hoeveelheid. Welgeteld 6,5 druppels per rijder.
Nog ff door en dan retour via België naar Bergen. Dit onder het dek van Dutch Mountains. Mirakels.
Aan het eind van de rit halen sommige van ons 250km/uur voordat we een koele afdrink nemen aan de Plaat. Een fraaie monsterrit, die het predicaat “3x is scheepsrecht” draagt, is ten einde.
O ja, dat ene minder positieve: Ik, ja ik, zal voortaan altijd met de groep tanken. Want ik moest weer zo nodig apart tanken. Mannen wachten op mij; en dat willen we niet.
Door Motormuis met dank aan Dennis, Erik, Michael, Noah, Remco en Vincent (in alfabetische volgorde)
|
